به قلم: جبار آذین (منتقد و مدرس سینما)

پایگاه خبری نمانامه: در ماراتن امسال سریالهای نوروزی تلویزیون سرمایه سالار، انحصاری و اسپانسری کشور، چهار دونده با اندام، بداندام، بی اندام و نحیف شرکت دارند؛ پایتخت، کامیون، دوپینگ و میانبر!

پایتختی ها که بیش از شش سال است گاو شیرده خود را جسته و سالی یکی دو بار شیرش را میل و گردش پایکوبی می کنند، برای نوروز امسال ششمین فصل پایتخت را پخته اند. گاوشیرده پایتخت باآنکه مدت هااست دیگر برای مخاطب، تازگی و جذابیت ندارد و عوامل آن با آکروبات موضوع ها و لوکیشن ها، خود را سرپا نگهداشته اند، به نظرمی رسد به مدد پول اسپانسرها و سلیقه نازل مدیران می خواهد تا شصت فصل دیگر به آقایان شیر دهد.

با این همه، پایتخت در مقایسه با سریال های ضعیف نوروزی به دلیل پول فراوان، شخصیت ها و عوامل و بازیگران آشنا، توانسته است از سایر گاوهای نوروزی سیما جلوتر بدود. به ظاهر این گاو مادر مرده باید تا زمانی که شیرش خشک نشده، هر چند لنگ زنان، در تلویزیون راه گم کرده ایران بدود!

گاوی که رضا مقصودی و یارانش به نام «دوپینگ» برآن سواراند، گرچه از نظر سوژه، اندکی چاق و چله است، ولی از منظر ساختار و پرداخت هنری، تر و فرز نیست و با آنکه جلوتر از گاو لاغر و نحیف «میانبر» و پشت «کامیون» بی اندام می دود و نمی تواند همپای پایتخت بدود، به جز موضوع به نسبت جدیدش در فضای سریالهای ایرانی و بازی متفاوت شبنم مقدمی، حرفی برای گفتن و چیزی برای تماشا ندارد.

ساخته سید مسعود اطیابی با آنکه یک کامیون گاو است،اما به علت ضعفهای فراوان نوشتاری و ساختاری و سطحی نگری به مسائل اجتماعی و… به اندازه پایتخت شیرده نیست. گاو بی رمق یزدان فتوحی هم با وجود آنکه از میانبر در ماراتن گاوهای شیرده سیما شرکت کرده است، لیکن به جای ورود به جاده اصلی مسابقه جذابیت و سرگرمی، وارد بیراه ضعف مضمون و محتوا و پرداخت شده و در انتهای ردیف مسابقه گاوی قرار دارد. گاوهای تزیین و سفارش شده نوروزی که بنا بوده طناز هم باشند، جدا از قد و قواره و هیکل های نخراشیده، فاقد مولفه های طنز و کمدی اند. با آنکه گاوهای بدون نقش و نگار نوروزی نود و نه، برای سازندگان آن ها بویژه پایتختی ها و تلویزیون شیر و سود داشته اند، ولی برای مردم کرونا زده کشور، چیزی ندارند!