به قلم: جبار آذین (منتقد و مدرس سینما و تلویزیون)

پایگاه خبری نمانامه: به ظاهرهمه جای آسمان تیره صدا و سیما یکرنگ است. یکی از بخش های مهم و تعیین کننده تلویزیون که برای ساماندهی تخصصی امور تولید فیلم و سریال در سیما ایجا دشده «سیمافیلم» است. این بخش که مملو از کارمندان اداری است و بعضا ازمیان خودی ها و براساس سلیقه و رابطه برخی مدیران، صاحب صندلی های مختلف آن شده و در بین آن ها به ندرت می توان کارشناس و مدیر آشنا با رسانه و ساز و کارهای قانونی تخصصی تولید فیلم و سریال یافت، سال ها است که عمدتا به یک مکان کاملا اداری سلیقه ای تبدیل شده و اغلب، دوستان گرمابه وگلستان هستند که با اشاره و سفارش مدیران و مقام داران غیرکارشناس، بخت رفاقتی تولید فیلم و سریال و.. نصیبشان می شود.

این درحالی است که ده ها هنرمند و تهیه کننده و برنامه ساز کار بلد، مدت های طویل است که پشت در اتاق های انتظار در انتظار تولید، تعیین تکلیف برای کار یا خداحافظی و مشخص شدن اوضاع مالی و اداری تولیدات، زیر پای خودعلف سبز کرده اند. درجایی که اصولا باید ضوابط قانونی و ساز و کار تخصصی، درایت و مدیریت حاکم باشد و امور بر مبنای سیاستهای فرهنگی کشور اجرا شود، سلیقه و رابطه حکم می راند.

ازیک سو شاهد تولیدات رفاقتی و صدور مجوز و حمایت از فصلهای مختلف فلان و بهمان سریال های ضعیف با سفارش و سلیقه این و آن هستیم و از دیگرسو، عده ای سریال ساز حرفه ای و خوش سابقه را سراغ داریم که پیوسته با درهای بسته آقایان در سیما فیلم روبرو می شوند!

اوضاع این بازار مکاره سیما آنقدر بد و آشفته است که جماعتی ازمدیران و منصب داران و واسطه ها از روی سلیقه و رفاقت و منافع، درخصوص تولید کنندگان، هنرمندان و تولیدات اعمال نظر می کنند. ازجمله با تولید یک سریال با فیلمنامه ای قوی و گروه تولید کننده مجرب، به بهانه هزینه بر بودن مخالفت می کنند؛ جلوی تولید فصل های بعدی سریالهای مردم پسند را به دلایل شخصی و سلیقه ای می گیرند و بدتر اینکه، چون از قیافه و یا برخورد کار شناسی یک تهیه کننده و… خوششان نمی آید، با حربه نادرست خرج تراشی برای سازمان، مانع تولید فصلهای جدید یک سریال پر مخاطب می شوند. وقتی هم مورد انتقاد قرارمی گیرند، به جای اصلاح خود و روش های نا درست، کاری که با کوشش و زحمت یک گروه تولید شده و رضایت مردم را کسب کرده، از عوامل آن که موفقیت سریال را رقم زده اند، می گیرند و تولید فصل های بعد آن را به یک نورچشمی می دهند، مصداق مورد اخیر، مجموعه تاریخی اجتماعی موفقی است که در قالب یک سریال کودکانه، به تازگی ازشبکه دو پخش شد!

روزگاری سیما فیلم، فیلم سینمایی هم تولید می کرد که شکر خدا از آن توبه کرد و گرنه اگر آن برنامه هم ادامه داشت، امروز معلوم نبود، سیمافیلم به چه چیز تبدیل می شد. لازم است سیما فیلم، نقش وجایگاه قوانین وسیاست ها و ضوابط تولید فیلم و سریال و ویژگی های هنرمندان و تولید کنندگان مطلوب را براساس تخصص و ساز و کار های تلویزیون، برای همگان مشخص کند تا تکلیف ها روشن شود!