بهروز افخمی: جایی خواندم که فلانی درباره «جدایی نادر از سیمین» نظرات مخالفی داده! من گفتم که به نظرم فیلم از آن جا جذاب می شود که خدمتکار (راضی) دچار مشکل می شود.
یعنی اوست که همدلی مخاطب را بر می انگیزد. مسائل نادر و سیمین توسط تماشاچی معمولی لمس نمی شود ؛‌نه معلوم هست آن یکی برای چی می خواهد برود و نه مشخص است آن یکی چرا می خواهد بماند.
یعنی همان قدر که انگیزه های رفتن زن مبهم است و فقط با حدس های تماشاچی خاص ممکن است معنادار به نظر بیاید ، دلایل ماندن مرد هم همین قدر مبهم است.
بنابراین این دو شخصیت های مبهمی هستند که آن ۹۵ درصد تماشاچی را جذب نمی کنند. ولی از موقعی که خدمتکار دچار مشکل می شود و ما متوجه شوهر بی دست و پایش می شویم ، فیلم جذاب می شود. یعنی بعد از نیم ساعت مخاطب را بشدت درگیر می کند. اما این حرف ظاهرا برای کسانی که هوادار «جدایی نادر از سیمین» هستند برخورد!