کد خبر : 14681
» تاریخ انتشار : شنبه ۳ تیر ۱۳۹۶ - ۲۲:۵۲

نسرین اسدی/ کتاب روز چمدان

نسرین اسدی

کاش همان جا می‌ماندم و هیچ کس نمی‌آمد و همه غریبه بودند. من یکی دیگر بودم و آدم‌ها هرچقدر غریبه‌تر و شهر خلوت‌تر و عجیب‌تر و هوا گرم‌تر و انرژی‌دارتر بهتر. شاید صدایم هم یک‌جور دیگری بود و لهجه‌ام و همه‌ی چیزهای آشنا آن‌قدر غریبه بودند که کابوس‌هایم تمام می‌شد و بعد در این شهر، همه چیز برای من، برای یک غریبه‌ی خوشبخت از نو شروع می‌شد.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.