به قلم: جبارآذین

پایگاه خبری نمانامه: چالش ها و کشمکش های صنفی، سیاسی، سلیقه ای و تجاری صنوف وابسته به خانه ای که در آغاز با اهداف صنفی و رویکرد فرهنگی، تاسیس شد و قرار بود مکان و فضای رسیدگی به امور سینما و دغدغه های اهالی سینماباشد، ولی با نفوذ و رسوخ افراد مساله دار سیاسی و کاسبکار به رغم کوشش سینماگران سلامت اندیش و مستقل از اهداف نخستین خود فاصله گرفت وبه ابزاری در دستهای سیاسیون، تاجران و مافیا و پولشویان تبدیل شد، در حال گسترش است.

حاکمیت طیف های ناسالم در مقام مدیران و گردانندگان خانه یادشده و عملکردهای باندی، رفاقتی و فامیلی آنها و حیف و میل حق سینماگران ،بارها صنوف را در برابر یکدیگر و آن ها را در مقابل سران اشتباهی تجارتخانه سینما قرارداده است. تاسیس دیگر خانه هایی به نام سینما که حاصل زد و خوردهای صنفی، سیاسی، گروهی،مالی و… بود و انواع انشعاب ها و درگیریها!انحرافی واشتباهی وناسالم بودن جریان های حاکم برآن را به اثبات رسانده است، اماپول،منافع،مقام، تسهیلات ولفت و لیس جماعتی که مورد حمایت اربابان خود هستند، هرگز نگذاشته تا این خانه در مسیر سلامت و تعالی صنفی و فرهنگی به حرکت درآید. انشعاب انجمن مهم سینماداران ازاین خانه، یکبار دیگر زنگ فرسودگی و فروپاشی ساختار پوسیده خانه سیاست، تجارت و مافیا زده سینما را به صدا درآورد. سینما داری،جدا از مالکیت یا وکالت اداره آن، به دانش و تخصص و اعتبار نیاز دارد و سینما داران برای سرگرمی و تفریح، سینماهای خود را دایر نکرده اند و هدف آنها کسب درآمد و سود از راه سینما است. از همین رو بدیهی است که درآمد و سود آوری برای اغلب آنها درالویت نخست باشد. صد البته این مهم با کارکرد سازمان ها و ارگان هایی مانند حوزه هنری و بنیاد هزار فامیل پهلوی و…که به غلط و ناحق، تولیت بخش اعظم سینماهای کشور را دراختیاردارند، متفاوت است.سینماداران برای تامین دستمزدها،امکانات،اداره وتسهیلات سینماها وزندگی خودبه درآمدمتکی هستند. به همین دلایل، وقتی خانه ویران سینما به شکل های مختلف بر سر راه آن هاسنگ می اندازد، جدا و مستقل شدن، تنها راه می ماندکه به آن متوسل شده اند. گرچه نباید از یاد برد که برخی اقدام های سینماداران دراکران فیلمهای خاص و اکران نکردن و یا پایین کشیدن زود هنگام برخی فیلم ها،مطلوب سینما و سینماگران نیست! در هر حال خانه مذکور، بنیاد پهلوی و دیگر محافل بودجه خوار سازمان اشتباهی سینمایی وبعضی تشکل های بودجه بر باد ده سینمایی ارگانی از درون در حال فروپاشی اند واین امری ناگزیراست که کهنه ها و پوسیده ها باید جای خود رابه نوها و تازه ها دهند!