فردای بهتر در گرو اندیشه و عمل درست امروز است!

به قلم: جبار آذین

پایگاه خبری نمانامه: چیزی به پایان عمر دولت آقای روحانی نمانده و از آن کارنامه ای باقی مانده که امور سیاسی واقتصادی و اجتماعی،ضعیف ترین نمره ها را به خود اختصاص داده و “فرهنگ” با یک صفر گنده در انتهای کارنامه به ملت بزرگ ایران دهن کجی می کند. کارنامه مردودی این دولت به معنای آن نیست که دولتهای پیشین، کارنامه های درخشان داشته اند. واقعیتهای تاریخی و اجتماعی نشان می دهد که دولت های قبل هم با اندکی تفاوت، کارنامه های مقبول و رضایتبخش نداشته اند و خیل مشکلات و معضلات کنونی بویژه در حوزه فرهنگ،آنها را هم ناموفق نشان می دهد.

عملکردها و کارنامه های بیرنگ دولتهای مختلف از اصلاح طلب گرفته تا اصولگرا و میانه رو، نشانگر بودجه ها، موقعیت ها، فرصت ها، امکانات ودستاوردهایی است که به مرور از کف رفته و در دولت آقای روحانی به اوج رسیده است. باتوجه به نارضایتی گسترده مردم از دولت کنونی و خیر ندیدن از اغلب دولت های قبل و سست شدن اعتبار دولتمردان و بعضی چهره های مطرح سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و همچنین تخریب شدن اعتماد عمومی و عوارض غلط های فراوان دولت جناب روحانی، باز هم اصلاح طلب ها و همسوهایشان مانند انتخابات اخیر مجلس، برای تشکیل دولت بعد، رای نخواهند آورد و  چون در میان اصولگراها هم به ندرت می شود، چهره مقبول ملی یافت، دور انتخابات ریاست جمهوری به دست تندروها خواهد افتاد تا شتابان و شلاقی با بولدوز سیاسی وارد کوچه های اجتماع شوند. با این دورنما، دور از انتظار نیست که به جای فردای بهتر، ایران مظلوم، همچنان فردای بدتر را به خود ببیند. اشتباه بزرگی خواهد بود که به قیمت لجبازی، بی تفاوتی و قهر و خشم،آرای مردم نصیب تندروها و افراطی ها و واپسگراها شود که اگر چنین شود، متاسفانه اوضاع مملکت در تمام حوزه ها از جمله فرهنگ،هنر،سیما و سینما بدتر از امروز و دیروز خواهدبود، چرا که در دو دهه اخیر فشار اجتماعی و فرهنگی مردم و فرهیختگان، سبب بازشدن نسبی فضای سیاسی و بحث و انتقاد شده است . گرچه مسوولان انتقاد و اصلاح پذیر نبودند، ولی به یقین فضای ایجاد شده که تنها دستاورد ملی و مردمی است، در دولت آینده، جایی نخواهد داشت و تک صدایی و تک اجرایی، حرف اول و آخرآن خواهد بود! لطفا پیش از قرارگرفتن در موقعیت های تحمیلی و ناخواسته و زانو زدن در مقابل معضلات وب ی تفاوت شدن، به خود و خانواده و سرنوشت ایرانمان،فکر و توجه کنیم و آینده کشور را به دست جریان های انحرافی و طغیان کور رود نسپاریم .